mánudagur, febrúar 28, 2011

Jaðarfólk

Ætli ég sé ekki einn af þessu jaðarfólki. Ég fór á skíði um helgina. Á snjóbretti réttara sagt. Ég hef ekki farið á bretti mjög lengi og þeir sem að þekkja þá er maður ekkert allt of töff þegar maður er annað hvort að koma sér úr lyftunni eða að standa upp og fara að renna sér niður.
Oftar en ekki endar maður á rassgatinu. Það gerðist annað slagið fyrir Ísbjörn. Ekki nóg með að ég skellti mér í búning Icelandair og flaug nokkra metra áður en ég skallaði brekkuna með enninu ásamt öllu tilheyrandi.
En steininn tók jú algjörlega úr þegar við félagarnir vorum að fara úr stólalyftunni og Ísbjörn endaði á rassgatinu. Strákarnir hlógu jú að mér eins og alltaf. Það var ekkert mál.
Það versta við þetta allt saman var að það var 3 ára stelpa sem að var í bandi foreldrana.

Hún fór að skellihlægja. Ég hafði mestan áhuga á að kýla hana.

Ég setti í staðinn upp víkingahjálminn minn og rendi mér niður brekkuna....... Án þess að detta




Ísbjörn

fimmtudagur, febrúar 24, 2011

Glókollurinn

Ég get jú ekki frekar en aðrir hætt að hlæja að síamstvíburunum sem að ætla að halda VIP partý. Þetta hljómar jú jafn illa og það er. Var Ásdís Rán ekki nóg? Ásdís Rán í 3 veldi er bara eitthvað sem að Ísland ræður ekki við í augnablikinu. Til að toppa tilveruna á þessu bulli öllu þá vilja þær stöllur hvetja þjóðina til að hafna Icesave frumvarpinu.
Dettur þeim í alvörunni í hug að einhver trúi þeim þegar þær segja, við vitum sko fullt um þetta.
Það er svona svipað og að segja að vinur okkar Fritzl sé blásaklaus.
Því sem ber að fagna er að Logi Geirs er búinn að gera það sem að öllum hefur langað til að gera. Fyrir það fyrsta að koma Einari Borðar í form og til að toppa tilveruna þá er hann búinn að slá manninn utan-undir í meira og minna beinni á mbl.is. Skil ekki af hverju mogginn hefur ekki samband við mig eða hreinlega Kaninn til að fá komment á æfingar Einars.......?
Núna er gott dæmi í gangi. Ef að Logi fær 10.000 þúsund "fans" á facebook fyrir mánudaginn kl 08:00 þá ætlar Borðar að hjóla frá Njarðvík niður í skeifu. Bara til að hjálpa honum þá vill ég benda honum á að vera með tunguna úti allan tímann og éta það sem í boði er. Hann verður náttúrulega ekki kominn fyrr en á fimmtudag/föstudag niður í Skeifu.
Borðar má samt eiga það að loksins er hann farinn að taka sig á. Vona innilega að hann geri þetta eins og maður og komist í gott form, enginn talar um að hann eigi að vera eins og Magnús Skelfing var á sínum tíma fyrir taugaáfall. En öllum líður jú betur í formi. Þannig vel gert. En það þýðir jú ekki að æfa og komast í gott form, drekka síðan mæjónes á milli.
Engin ástæða er að spyrja Gauja Litla út í það. Hann veit ekkert um hvernig það er að vera í formi. Sorry mister. Svona er það bara.
Veit ekki hvort að fólk hefur tekið eftir því en Arnþrúður Karlsdóttir er alltaf saklaus. Hún hefur aldrei gert nokkurn skapaðan hlut rangan. Ekki einu sinni þegar hún fékk lögguna til að opna íbúðina mína þegar aumingja bróðir hennar hafði ekki borgað húsalaeigu svo mánuðum skipti og ég skipti um lás. Ekki þegar að hinir eða þessir gengu út frá sögu vegna vanldgoldina launa eða samskipta við hana. Einu sinni saklaus alltaf saklaus.
ég get heldur ekki skilið af hverju gyðingar hata Adolf Arnþrúður. Í sínum augum þá var hann líka saklaus. Vildi bara losa heiminn við aumingja eins og ykkur eins og Björn Jörundur sagði svo ógleymanlega í Englum Alheimsins.

Til að hressa upp á þetta í lokin.
Rúta 11:30. Arendal 17:00. Leikur 19:00. 19:27 Kristinn Björgúlfsson kemur inn á einum færri. 19:28:30, Kristinn Björgúlfsson fer útaf. Hálfleikur. Kristinn Björgúlfsson valinn bestur.
Seinnihálfleikur. Kristinn Björgúlfsson valinn fyndnasti maðurinn á bekknum. Rúta eftir leik. Valinn besti leikmaðurinn í rútunni af Þresti "Steingrími" Þráinssyni. Heimkoma 01:54
Samtals 480 km í rútu, 6 tímar. 90 sekúndur á velli.

Ég og Eiður Smári rúllum á sama kerfinu.

Ísbjörn

laugardagur, febrúar 19, 2011

Comeback

Um daginn þá sat ég í flugvél. Ég náði að setjast í neyðarútgang. Fyrir sat einn sem hafði einnig náð sæti við neyðarútganginn. Ryanair fyrir þá sem að ekki voru búnir að fatta það. Sáttur með lífið tók ég upp bókina sem að ég hafði keypt mér í fríhöfninni. Inn komu farþegar einn af öðrum og ég vonaðist eftir því að enginn kæmi og myndi reyna að eyðileggja fyrir sér flugið.
Eins og svo oft áður þá fuckaðist það upp og það kom sveppur inn sem var ekki í þykkara lagi, heldur hreinlega feitur. Um leið og hann tilti sér í sætið þá þrýstist hinn annars ágæti maður er sat við gluggan meira og minna inn í gluggan og svipurinn á honum var eftir því. Ísbjörn hinsvegar....... sat í 45 gráður frá mitti til hægti og var þar af leiðir hálfan efrilíkaman út á ganginn í fluginu.
Ekki leið á löngu þar til að fluffustaffið byrjaði að framkvæma öryggisreglur og því sem fylgir.
Áður en sú athöfn hófst var Ísbjörn vinsamlega beðinn að vera ekki fyrir, þetta væri jú þeirra vinnusvæði. Feiti maðurinn í miðjunni gerði lítið annað en brosa til mín þegar að ég gerði mitt besta við að rétta mig við í sætinu, sem gekk með herkjum.
Ég eins reyni nú að vera þægilegur þá byrjaði ég á því að láta sem að ekkert væri þrátt fyrir að draumaplássið mitt hefði farið úr 100% niður í c.a 45%. Til að gera langa sögu stutta þá gafst ég að lokum upp og færði mig, á meðan ég stóð upp þá gat ég ekki annað en látið skoðun mína í ljós og hristi hausinn töluvert, setti upp andlit Bjarna Frizt og hans andadrátt þegar hann er frekar pirraður á hlutunum. Þrátt fyrir allt þá spurði maðurinn hvort að það væri ekki allt í lagi?
Ég benti á að flugið væri meira og minna tómt og það hefði verið minna mál að finna sér sæti þar sem að enginn annar hefði tillt sér. Í ljósi þess að hann hefði ekki séð sóma sinn í því, hefði ég því ákveðið að vera heiðursmaður í þessu tilviki og finna mér sæti þar sem að ég hefði allavega pláss eing og ég hafði haft áður en að hann hlammaði sér niður í sætið.

Á leiðinni heim þá var ekki minna bíó. Ég var með sömu aðferð og í fyffihálfleiknum. Kom mér fyrst í flugið en laumaði mér í sætið sem er fremst í vélinni en er samt sem áður ekki neyðarútgangur. Settist þar við hliðan á huggulegri MILF. Áður en við gengum inn í vélina þá var gamalt fólk sem að hafði með sér sjúkraliða. Ekki fór fram hjá neinum að annað hvort eða bæði voru veik og þurfti á hjálp að halda. Loksins kom gamli maðurinn en konuna hans að maður hélt vantaði. Sjúkraliði fylgi honum í vélina og hann stóð þarna fremst í vélinni og beið eftir konunni. Vélin var að sjálfsögðu of sein út frá þessu og maður fór að verða forvitinn og fór að hlusta á fluffurnar reyna að tala við manninn sem augsljóslega skildi ekki upp né niður í þessu og hann sýndi bara pappírana sína sem að hann sýndu að hann var á leið til Noregs til að sækja um pólitíst hæli. Eftir mikið stúss þá kom fluffan til mín og spurði hvort að ég talaði norsku og ég reyndi að tjónka við gamla manninum sem greinilega hafði verið uppi í fyrra stríði.
Eftir að fluffan hafði farið betur í gegnum pappírana hans þá fór hún aftur í kallkerfið og spurði hvort að einhver talaði mál Albana.
Og viti menn, maður kom röltandi frá bakhluta vélarinnar og hann fékk það verkefni að tjá manninum að konan hans gæti ekki farið með vélinni þar sem að sjúkraliðarnir treystu henni ekki í flugið og það ætti að flytja hana á spítala og hvort að hann vildi ekki fara með konunni sinni.
Gamli maðurinn horfði á túlkinn eins og hann hefði boðið honum upp á að kíkja til Póllands í seinna stríði og sagði : hún er fyrir það fyrsta ekki konan mín, og ég ætla mér að fara með þessu flugi til Noregs með eða án hennar.

Nú er bara um að gera að reyna að koma með boðskap bloggsins. Boðskapur minn er nokkuð klár i þessu máli en læt ykkur um að dæma.

Ísbjörn

mánudagur, september 13, 2010

2. Kafli

Ótrúlegt en satt þá vakna ég frekar ferskur. Klukkan er ekki orðin 9 og ég er kominn á loppur. First thing first. Kaffi. Geri ekkert á áður en ég fæ kaffi. Get samt ekki sagt að það sé mikill áhugi fyrir því að vera vakandi fyrir kl 9 á laugardagsmorgni.
Á meðan kaffivélin hitnar þá bursta ég stellið. Fer niður og sæki Fréttablaðið ásamt öðrum pósti. Bölva tröppunum eins og venjulega er ég labba aftur upp í íbúð. 32 óþolandi tröppur sem að ég þarf að labba upp.
Kaffi og Fréttablaðið er eitthvað sem að ég bara verð að gera áður en að ég held áfram inn í daginn. Ekki nokkurt merkilegt svo sem í blaðinu, eins og venjulega þá er einhver lygarinn fegninn til að spá í árið. Þessi verður skúrkur og bla bla bla. Kannski er ég bara gyðingur af því að ég tými ekki að kaupa moggan.
Íþróttafréttirnar eru mest spennandi í blaðinu þetta skiptið. Enn ein stórkeppnin í handbolta fer fram á næstunni. Ekki kom nokkur skapaður hlutur á óvart í valinu en alltaf gaman að fylgjast með "strákunum okkar"
Við getum nátturulega ekki rassgat í neinum öðrum íþróttum. Allavega ekki í því sporti sem að ég æfði í denn. Skammarlegt að kvennaliðið skuli vera betri en við strákarnir í fótbolta.
Það hlýtur bara að vera þung byrgði að bera?
Í póstinum þá fylgdu jú nokkur bréf, venjulegur póstur með reikingar. Eitt umslag er þó áhugaverðara en annað þar sem að nafn mitt er handskrifað á umslagið.
Hr. Viktor Viktorsson
Árgangur 1979 frá Breiðholtsskóla hefur ákveðið í að blása til Reunion. En þetta bréf er í rauninni sent út til að sjá hvort að það sé áhugi fyrir að fólk komi, svo að við verðum ekki fá því að við viljum jú sjá sem flesta.
Við biðjum þig því að senda okkur mail hvort að þú sjáir þér fært að koma og hitta gamla félaga á góðum degi ásamt sem flestum kennurum. Við vonum það allavega að sem flestir kennarar komi líka. Þeir hafa einnig fengið þetta bréf.
Nefndin hefur sett upp nokkrar dagsetningar. 5 feb, 12 feb, 20 feb og 6 mars.
Vinsamlegast sendið svar á 1979.Breiðholtsskóli@hotmail.com
Bestu kveðjur
Nefndin.
Ég velti fyrir mér hvaða fáviti krotaði þetta bréf. Fólk sem að ég gekk með í skóla í mörg ár og síðan fær maður bréf frá þeim og allt í einu heitir þetta fólk nefndin. Eins og það sé geðveikt leyndarmál hver sé í nefndinni. Bjánar allt saman.
Og að þeir skuli reyna að fá kennara eftir síðasta Reunion er náttúrulega brandari í alla staði þar sem að allt fór til andskotans þegar nokkrir kennararar gerðu þau mistök að láta sjá sig síðast.
Kveiki á útvarpinu, drulla mér í föt og renni aðeins yfir jólagjafirnar sem að ég ætla að skipta. Kringlan, kringlan er opin í dag 2 janúar.
Ég sem að hélt að flest væri lokað 2 janúar vegna vörutalninga. Á nokkrum miðum á því sem að ég vill skipta þarf að klár það fyrir 6 jan. Þannig það er kannski alveg eins gott að drífa þetta af.
En ekki séns að ég nenni einn. Gunnar þarf 100% að skipta einhverju líka. Tek sénsinn á að hann sé vaknaður og hafði eins og ég hélt rétt fyrir mér. Hann er sofandi og svarar ekki símanum.
Gef mig ekki og bjalla í heimasímann, vitandi að mamma hans er heima líka. Órtúlegt að hann býr ennþá heima sjá sér. Eins og hann sé 11 ára.
Halló. Frú Ásgerður, já, góðan daginn og til hamingju með árið. Þakka þér fyrir Viktor minn og sömuleiðis. Ekki búinn að hafa það gott?
Jú jú allt búið að vera rosa fínt hjá okkur. Er Gunni ekki heima? jú hann er sofandi ennþá ég skal vekja hann. Mamma hans Gunna er efnafræðingur hjá ríkinu. Oft velt því fyrir mér hvað ríkið hafi við efnafræðing að gera?
Hlusta á þegar að mamma hans lemur á hurðina og tilkynnir Gunna að það sé síminn til hans. Hef lent í þessari stöðu svona 50 sinnum og hlæ alltaf jafn mikið þegar hann svarar mömmu sinni eins og hann hafi verið vakinn af 3 mánaða dvala.
Halló. Góðan daginn, og drullaðu þér á lappir. Ég veit að þú átt eftir að skipta nokkrum jólagjöfum sem að þú fékkst. Ég pikka þig upp eftir hálftíma.
Passa mig á því að leyfa honum ekki að komast að í samtalinu og legg á áður en að hann nær að segja nokkuð.
Er ég kem heim til Gunna þá er frú Ásgerður að sjálfsögðu með kaffi á könnunni, Gunni ekki tilbúinn frekar en venjulega og við tillum okkur inn í eldhús og fáum okkur kaffi á meðan Gunni er fyrir framan spegilinn að laga hárið.
Venjulegt jólatal sem ég get ekki beðið að verði búið. Ekki að Frú Ásgerður sé eitthvað leiðinleg heldur er ég bara búinn að fá nóg af þessu jóla jóla.
Kannski er það fínt að vera í jóla jóla umræðu í stað þess að allir séu að tala um hvað allt er ömurlegt eins og talað hefur verið um síðastliðið ár.
Á meðan ég býð og sötra kaffi þá sendi ég sms á Heiðu.
Hefur presturinn eitthvað látið sjá sig á dyrastafnum hjá þér?
Er við loksins komum í kringluna þá komumst við að því að við vinirnir vorum ekki þeir einu sem að fengu þessa hugmynd. Sem betur fer þá þarf ég ekki að skipta miklu.
Moods of Norway er stoppustaður beggja. Hentar vel þar sem að við þekkjum eigendurna, Hans og Jens. Skitpin taka ekki langan tíma og rölt er á bakvið í kaffi með strákunum og gamlárs aðeins rætt. Sennilega besta búð landsins.
Gunni þarf að sjálfsögði að fara í Skífuna og skipta DVD sem að hann fékk frá einhverri frænku sinni. Ég man eftir Músik&Myndum í mjóddinni þar sem að við Jónas fórum oft til að skiptast á körfuboltamyndum við einn starfsmanninn. Við vorum 11 og 12 en starfsmaðurinn kominn vel yfir 30 árin. Það var alveg eðlilegt á þeim tíma.
Af hverju gaf hún mér ekki bara inneign í stað þess að kaupa Björgvin Halldórs í höllinni? Hélt hún í alvöru að ég myndi glápa á þetta, frekar pirraður á meðan hann skoðar aðra tónlistardiska.
Tuðið í honum er í raun orðið of mikið þegar síminn hans hringir. Þrándur á línunni og hann í sömu erindargjörðum nema að hann er á laugarveginum. Heimtað er að éta eitthvað saman.
Vitabarinn verður fyrir valinu, enda besti borgarinn í bænum. Gleymérey með bátafrönskum og kók í dós á 1500 kall er eitthvað sem að við höldum mikið upp á.
Yfir matnum er bolti um kvöldið planaður í sporthúsinu. Maður hefur víst gott að því að svitna úr sér jólunum og ágætt að byrja á bolta með strákunum áður en að hið árlega janúar aðhald hefst. Maður telur sér allavega trú um það.
Vel var mætt í boltan og piltarnir voru hressir að vanda. Kalli mætti með kassa af bjór í töskunni og sátum við félagarnir í þó nokkra stund eftir boltan og allir ræddu um hvað þeir ætluðu að vera duglegir í aðhaldi í jan of feb. Þá sérstaklega Villý. Umræðan snérist samt sem áður upp í það að Kalli skildi hafa tímt að kaupa kassa af bjór handa okkur, hann sem er svo mikill gyðingur. Sennilega hefur hann fengið ineign í ríkið í jólagjöf.
Á leiðinni heim kom svo loksins sms frá Heiðu þar sem að hún kvaðst ekki hafa rekist á prestinn og þakkaði manninum á himnum fyrir það. Kvaðst vera hress og kát og velti fyrir sér hvort að við ættum eitthvað að hittast eða hvort að þetta hefði hreinlega verið one night stand?
Eftir að hafa bölvað tröppunum enn einu sinni var sófinn kærkominn. Gerist ekki oft að maður er kominn heim fyrripartinn á laugardagskvöldi og hafi ekkert í hyggju. Sófinn og sjónvarp, þrátt fyrir að maður hafi sótt sér einn kaldan til að drekka yfir sjónvarpinu.
Svara skilaboðunum.
Ég er vel til í að hitta þig aftur fröken, þú virðist vera hrikalega nett pía. Spurningin er hvað þú vilt gera? Detta í þetta venjulega video sem endar upp í rúmi eða viltu að ég taki þig út að éta? Það eru víst seldar góðar pullur frá SS niður í bæ :)
Ekki stóð á svari frá Heiðu. Mér er slétt sama hvað við gerum, hvort við viljum pullur eða glápa á video. Verðum í bandi á morgun.

Ísbjörn

föstudagur, september 03, 2010

1 kafli.

Shit, annan eins hausverk hef ég aldrei fengið hugsa ég á meðan ég geri allt sem að ég get til að reyna að vakna ekki. Það er víst of seint.
Ég þarf víst að takast á við blákaldan raunveruleikan. Gærkvöldið var eins og búast mátti við, fínt partý og hressandi fólk.
Skil ekkert í því að ég láti alltaf plata mig niður í bæ, og það er alltaf jafn fucking ömurlegt.
Það eina jákvæða við þessa bæjarferð er þessi pía sem að liggur hérna við hliðina á mér.
Hún snýr reyndar baki í mig og ég man ekki alveg hvernig hún lítur út en skrokkurinn er allavega í lagi, miðað við það sem að ég sá þegar að ég lyfti upp sænginni.
Alveg týbíst ef að smettið á henni er ekki upp á margar loðnur. Best að drulla sér framúr til að þykjast vera hressi gaurinn þegar hún vaknar.
Vá hvað ég get orðið pirraður á því að finna ekki símann minn. Aldrei getur maður lagt hlutina á einn stað þegar maður kemur heim af djamminu,
þetta er alltaf út um allt.
Finn loksins helvítis símann í jakkavasanum. 17 missed calls frá hinum og þessum sem að skipta engu máli kl að verða 8 í morgun.
Ekki séns að ég hringi í nokkurn af þessum nema Þránd.
Hann getur vonandi fyllt inn í gloppurnar hjá mér síðan í gær.
Aldrei get ég almennilega sofið eftir að ég dett í það. Sófinn horfir á mig og ég sé alveg hvernig hann býður upp á teppið í leiðinni.
Ég sem er svoddan sófadýr þannig að ég læt það eftir mér eins og venjulega. Sjónvarpið býður upp á dagskránna eins og hún lagði sig í gær.
Frétta og Íþróttaannálar í nákvæmlega sömu röð og þeir voru í gær.
Svo sem ekkert annað að gera en að glápa á það aftur. Íslenski annállinn var að vísu svo leiðinlegur að ég er ekki viss um að ég nenni að horfa á hann.
Ekkert nema grenjandi bankamenn og stjórnmálamenn að rífast um allt og kennandi öllum öðrum um en sér sjálfum.
Þeir hefði betur komið á þjóðstjórn þegar allt fór til andskotans. En nei. Að hafa völd
skipti meira máli en að koma löppum undir land og þjóð. Fávitar allt saman.
Hringi í Þránd, hann breytir til og svarar ekki, frekar en venjulega daginn eftir fyllerí.
Hann getur alltaf sofið endalaust á meðan að ég hugsa mest um að binda hnútinn færga og henda honum upp í loftið og láta mig flakka af kollinum í kringum 10 leytið.
Læt sms fylga á eftir. " Fínt væri að fá símtal um leið og þú vaknar"
Finn það með sjálfum mér að ég verð að fá eitthvað að borða áður en að ég gjörsamlega dey úr hungri. Líður eins og ég hafi ekki fengið að borða í 6 mánuði.
Í gærkvöldi leið mér hins vegar eins og að ég þyrfti aldrei að borða aftur.
Mútterin var með dúndurmat með alles og ég hugsa að mér hefði verið fyrirgefið ef að ég hefði tekið búlúmíu sjúkliginn á þetta og sett puttan upp í kok inni á letti eftir matinn.
Hungrið dergur mig inní eldhús, en ég veit það fyrir að það er ekki til rassgat að éta.
Man þó eftir einum Pringels stauk upp í skáp. Hann fylgir mér í sófan aftur ásamt stóru glasi af kók.
Íþróttannállinn á tvistinum er betri en venjulega. Ríkisvarpið drullar á sig enn eitt árið með fastreimaðar buxurnar. Undarlegt alveg að þetta fara skattpeningar manns í.
Síminn hringir. Mútterin á hinum endanum. Hún vill sennilega að ég fari að drulla mér "heim" í afganga.
Ég rölti út á svalir hjá mér og lít yfir bílastæðið. Af hverju keypti ég íbúð með svölum sem bjóða upp á útsýni yfir bílastæði? Ákveð í leiðinni að svara símanum.
Halló! Daginn elskan, hvernig er heilsan? hún er nú ekki upp á margar loðnurnar skal ég segja þér.
Varstu lengi að? Ég skrölti hérna heim einhverntíman. Slúttið er frekar gloppótt.
En var ekki gaman? jú það var rosa fínt hjá Þrándi, en við þurftum endilega að fara í bæinn og það er ekkert nema vesen eins og þú veist. Já ok,
ég skil ekkert í ykkur að vera að fara alltaf í bæinn. En viltu ekki koma í afganga á eftir?
jú ég er svo sem alveg til í það, en ég fer til pabba í mat í kvöld. Já ég er nú bara að tala um í kringum hádegið, passar það ekki fínt fyrir þig Viktor minn?
jú ég ætti að ná því, það gæti hins vegar oltið á því hvort að stykkið sem er inn í herbergi vakni fyrir þann tíma. Ekki skil ég hana eftir hérna.
Viltu ekki bara taka hana með? Eimmitt mútter, gleymdu því.
Ég dúndra henni út og læt sjá mig. Og þá sjáumst við á eftir.
Ég nenni ekki hálft yfir til múttu og Fribba núna. En kosturinn við að mútter verður með matinn frá í gær er það eina sem að huggar mig.
Get þá gúffað í mig og lagt mig aftur, áður en að ég fer og hitti kallinn í kvöld.
Klukkan er orðin rúmlega 12. Ekki hefur heyrst múkk í stykkinu inni í herbergi.
Er búinn að hugsa það í smá stund hvort að ég ætti að missa eitthvað hressilega í góflið til að vekja hana, ókosturinn er hins vegar sá að ég gæti brotið glasið ef að ég læt það flakka.
Býð aðeins lengur, opna tölvuna. Mbl og vísir eru fullir af atburðum gærkvöldins.
þessi skaut flugelda í bíl, þessi var ölvaður og eitthvað álíka leiðinlegt. Logga mig inn á Fésið.
Verð satt og segja pirraður yfir öllum leiðindarstatusum sem að þessir "vinir mínir" á fésinu eru með. Gleðilegt nýtt ár, geggjað gaman í gær, vá hvað ég var full/ur í gær.
Það eru greinilega fleirri í sömu stöðu og ég, að geta ekki sofið í dag.
Nenni ekki að tala við nokkurn mann þar. Set inn almennilegan status hjá mér! Ég er þunnur, látið mig í friði.
Fólk þarf að læra að það er ömurlegt að lesa statusa sem eru leiðinlegir. Mér er skítsama hvort að þessi eða hinn sé að fara að éta petsu í kvöldmat eða eitthva álíka.
Ákveð að þykjast vera hressi gaurinn þegar að stykkið vaknar, ríf mig upp frá íþróttaannálnum, enda verið að sýna enska boltan og það að vera Liverpool maður er hrikalega erfitt í dag. Maður reynir að hafa ekki hátt um það.
Ég hef allavega vit á því á að halda kjafti þegar kemur að enska boltanum.
Kveiki á kaffikönnunni, Senseo er málið þegar maður býr einn. Lauma einum expressó í vélina og lauma honum í mig.
Finn það á mér að ég þarf á fleirrum expressó að halda til að lifa daginn af.
Ekki getur maður dúndrað í sig bjór svona snemma. Reyndar er komið framyfir hádegi. En andskotinn hafi það, ég get bara ekki drukkið bjór.
Inn á bað, sturtan í gang, bursta í mér stellið áður en að ég lauma mér inn í sturtuna.
Á meðan vatnið rennur yfir mig verð ég fullviss um það að þetta á eftir að verða langur dagur. Mjög langur.
Líður reyndar betur eftir að vera búinn að sturta mig, finn samt að hausverkurinn er enn til staðar er ég þurka á mér kálið.
Rölti allsber frá baðinu inn í herbergi, vek hana ef að hún er ekki vöknuð hugsa ég á leiðinni á milli.
SMS tóninn lætur heyra í sér í símanum, Þrándur er vaknaður. Reikna með því að hann hafi endað á útivelli á meðan ég tek skrefin inn í stofu til að ná í símann.
Og viti menn, já viti menn. SMS-ið lítur ekki vel út, það sem að birtist á skjánum hjá mér er "traustur vinur" Það þýðir bara eitt.
Ég þarf að ná hann eitthvað. Það er nefnilega þannig hja okkur félugunum
að ef maður er á útivelli og sendir sms-ið "traustur vinur" þá verður sá er fær sms-ið að pikka félagan upp.
Á meðan ég skrifa til baka hvert í fjandanum ég eigi að ná i hann núna, opnast herbergishurðin og stykkið kemur æj betur í ljós.
Veit ekki hvort það lítur verr út fyrir hana að koma fram frekar mygluð og bjóða góðan daginn eða að ég standi á tippinu, með hálfa flaggstöng að skrifa sms.
Þess má til gamans geta að það er ekki dregið fyrir einn einasta glugga hjá mér. Sennilega fullt af liði búið að sjá mig á tippinu,
það er að segja ef að einhver er vaknaður.
En mér er alveg skítsama.
Góðan daginn, hristi ég fram úr erminni eins og ég hafi aldrei smakkað brennivín.
Jú daginn svarar stykkið og lítur bara ljómandi vel út, þrátt fyrir að vera fuck mygluð.
Mér að skapi. Safstu vel segi ég og glotti. Ef að það er hægt að segja að við höfum sofið eitthvað þá saf ég sennilega alveg þokkalega.
Ertu bara í "naked dude" segir stykkið sem reyndar heitir Heiða.
Já ég er alltaf nakinn heima hjá mér segi ég, það er alveg fullkomnlega eðlilegt seigir Heiða og fer að hlægja.
Var nú reyndar að koma úr sturtu og þetta lítur alveg hrikalega vel út að standa hérna á tippinu eins og fáviti þegar þú kemur fram.
Normal segir Heiða. Nennir þú að skutla mér heim eða ætlar þú að senda mig heim í leigara?
Hvar býðru? ég er í Hlíðunum, rétt hjá Kirkjunni. Drápuhlíðardrottning hugsa ég og hlæ að Steini Ármanni úr Veggfóður. Ódauðleg mynd by the way.
já ok, ég ætti að geta hent þér heim, er reyndar á leið í mat til mútter á næsta bakka en þetta sleppur þar sem að þetta er í leiðinni.
Ljúgandi eins og alltaf, þarf jú að sækja Þránd.
Frumlegur samt að kaupa þér íbúð einum bakka frá mömmu, segir Heiða eins og ég sé geðveikt ósjálfstæður.
Tek upp síman aftur og sendi annað sms á Þránd.
Hvar í andskotanum ertu? ég er á leiðinni en keyri ekki í hringi þar til ég finn þig.!!
Ætlar þú að keyra mig heim á tippinu eða að lauma þér í einhver föt? Ég var nú satt að segja að vonast eftir að þú myndir týna af þér fötin og við tækjum einn stuttan áður en við förum. Maður er jú alltaf sami perrinn daginn eftir.
Ég væri svo sem alveg til í það ef að ég væri ekki svona ógeðslega þunn, síðan þarf ég að fara í boð núna kl 15 segir Heiða brosandi. Pottþétt að ljúga hugsa ég.
Á meðan ég lauma mér í fötin hlæ ég að því að Heiða sé að fara að taka "walk of shame" fyrir framan kirkjuna.
Sennilega hressandi á sunnudögum þegar fólk sér hana á leiðinni heim er það er á leiðinni í kirkju.
Hvernig er það Heiða, er ekki magnað að koma heim á sunnudagsmorgnum í djammgallanum þegar fólkið er á leiðinni í kirkju.
Jú það er alveg fucking meiriháttar. Held stundum að prellinn í kirkjunni eigi eftir að koma og banka upp á hjá mér og reyna að reka út illa anda í íbúðinni minni.
En annars fer ég eiginlega aldrei heim með strákum, og hvað þá að sofa hjá einhverjum sem að ég þekki ekki.
Aftur að ljúga hugsa ég, heldur að hún að ég sá algjört fífl?
Klukkan að detta í tvö. Mútter fer örugglega að hringja og ekki kemur neitt frá Þrándi.
Á meðan við röltum niður i bílageymslu kemur loksins sms frá Kidda. Árbær. Hraunbær 15. Drífa sig.
Eins og það hafi staðið á mér í þessu máli. Týbíst hann að senda svona sms.
Eitt stopp í leiðinni í lagi? Já já, þá færðu líka að sýna sönnunargagnið fyrir söguna sem að þú átt eftir að segja vinum þínum seinna í dag um mig.
Hverjar eru líkurnar á því að maður fari heim með píu sem að hugsar eins og gaur velti ég fyrir mér.
Á bílaplani við Hraunbæ 15 stendur Þrándur og er sama sem að drepast úr kulda. Daginn, og árið lætur hann út úr sér. Heiða þakkaði þakkar fyrir það gamla. Ekki að hún hafi nokkuð að þakka fyrir, nema kannski einn brandara eða svo fyrir nokkrum tímum.
Síminn hrigir aftur. Á þessum stutta tíma sem að ég hef verið með Heiðu þennan annars þynnkudag þá hefur síminn ekki stoppað. Meiriháttar alveg. Frú Ingibjörg, ég verð kominn eftir 30 mín. Ok ég hélt að þú hefðir bara sofnað aftur segir mútterin.
Ég þurfti að sækja Þránd, þannig að ég tafðist aðeins. Og stykkið segir mamma? Hún er í strætónum líka. Þrándi fannst þetta jafn fyndið og mér. Keyrðu varlega segir mútter. Passar alltaf upp á piltinn.
Í hlíðunum eru heldur enginn vandræaleg móment. Heiða kysstir mig á kinnina og segir að við heyrumst bara. Hleypur svo inní blokkina.
Ég hefði líka hlaupið. Prellinn gæti verið fyrir handan hornið með krossinn að vopni.
Jæja, hver var sú heppna spyr ég? já eða óheppna svarar Þrándur. Eða hvort að ég hafi hreinlega verið óheppinn. Var þetta einhver viðbjóður sem að þú fóst á?
Nei alls ekki, hún leit mjög vel út. Veit bara ekki hvort að hún sé sátt við mig þar sem að ég sofaði um leið og við komum upp í rúm.
Brennivínið sigraði mig að lokum. Og þú laumaðir þér ekkert upp á hana þegar þú vaknaðir? Nei ég vildi bara komast heim.
Er með númerið hennar þannig að ég get þá bjallað á hana ef að ég nenni því.
Ekki var mikið talað á leiðinni upp í Mosfelsbæ .Báðir fórnarlömb þynnku og sameiginleg ákvörðun um segja ekki neitt, án þess að það hafi verið rætt eitthvað sérstaklega.
Er ég loks kem upp í Gettó aftur þá er mútterin með allt á hreinu, maturinn klár og skaupið frá því í gær í endursýningu á ríkiskassanum. Eftir matinn leggst ég aftur í sófan. Breytti til og át enn einu sinni of mikið. Er samt ekki frá því að maturinn hafi verið betri í dag en hann var í gær. Þynnkan talar gott fólk.
Sársauki í enninu er eitthvað sem að ég var ekki með fyrr um daginn. Held ég sé að dreyma en að lokum kannast ég við rödd sem er orðin frekar pirruð á mér og fatta í leiðinni að ég er að að fá selpit í ennið. Tanja Systir. Þetta þýðir bara að ég er búinn að sofa of lengi og á að vera mættur ásamt Tajnu til pabba eftir smá stund. Það stemmir. Fuck. Ég er aldrei of seinn.
Heima hjá kallinum er matur eins og á jólahlaðborði. Ekki að maður hafi étið nógu mikið heima hjá mömmu. Get ekki beðið eftir að þessi jólatörn sé búin, þá hættir maður kannski að éta.
Kallinn nettur eins og venjulega, býður upp á kaldan fyrir mat og heimtar að ég taki með honum koníak eftir matinn.
Eins og maður hafi ekki verið nógu vondur og leiðinlegur við lifrina í gær. En ég læt að sjálfsögðu bjórinn og koníakinn ofan í mig eins og ekkert hafi í gerst.
Á leiðinni heim fær ég svo sms frá Kalla. Djamm í kvöld? Lít á síman og hristi hausinn í leiðinni. Svara til baka: "heimskar spurningar bjóða upp a heimskuleg svör"
Ég fer beint í náttföt er ég kem heim, þrátt fyrir að klukkan sé ekki nema tíu þá hefur að því virðist gærkvöldið hafa náð í skottið á mér.
Kveiki á flakkaranum, renn yfir myndirnar og leita að dúndur fínni ræmu. Lord of the Rings klikkar aldrei.
Nær svefni en vöku hristist síminn á borinu, sms nr c.a 100 yfir þann daginn. skilaboðin eru frá Heiðu. Hún er of nett þessi pía hugsa ég er ég les skilaboðin.
"hvernig er það, á ég að panta tíma á húð&kyn strax í fyrramálið eða sleppur þetta?"
Hlægjandi skrifa ég til baka " á morgun er annar janúar, það er vörutalning hjá húð&kyn"

Ísbjörn

sunnudagur, ágúst 01, 2010

Að vilja vera einhver annar en maður er

Oftar en ekki þá hef ég skrifað um hvað ég væri til í að vera ef að ég væri ekki það sem ég er.
Eftir að hafa farið í bíó á föstudaginn þá langaði mig geðveikt til að vera töframaður. Held að það væri massa cool að vera töframaður. Töfra bara eitthvað shit til að koma sér út úr hinu eða þessu.

Á laugardaginn þá var ég á röltinu og sá hunda eins og svo oft áður. Ég er með hundaveiki á alvarlegu stigi og hef verið með það síðan ég þannig séð man eftir mér. En allavega þá held ég að það sé geðveikt gaman að vera hundur. Hundar eru nefnilega með hressandi reglur þegar kemur að því að hittast, kynna sig og leika.
Það virðist nefnilega vera þannig að þegar hundar hittast þá sé eftirfarandi basic kurteisi. Yfirleitt horfa þeir hvorn á annan í smá stund, síðan ef farið í það að þefa af rassinum á hvor öðrum. Eftir það þá er farið að leika. Og hundar eru með hressar reglur þegar kemur að því að leika.
Reglurnar virðast vera 2. Fyrsta reglan er að stig virðast vera gefin fyrir að bíta/narta í eyra og síðan eru líka stig gefin fyrir að ná hinum niður og standa yfir honum.

Ég get setið og horft á hunda leika sér endalaust.

Það sem að ég hef verið að velta fyrir mér síðan á laugardag er að við gefum okkur að ég hitti min góða vin Didda eftir við höfum ekki hisst lengi. Gefum okkur að Diddi komi í heimsókn til mín í Osló og ég hitti hann niðri í miðbæ. Við myndum síðan nudda andlitunum aðeins saman og síðan myndum við félagarnir beygja okkur niður og þefa aðeins af rassinum á hvor öðrum. Síðan tækjum við okkur til og myndum leika okkur við að slást og fólk á götunni gæti síðan gefið stig fyrir hvert skipti sem að annaðhvort ég og Diddi myndum bíta hvorn annan í eyrað eða annar næði hinum niður og hinn stæði yfir hinum klofvega.

Þetta væri hressandi ef að það væri hægt að færa hundareglurnar inn hjá mannfólki. Hversu fyndið væri það að arfaslakur Forsætisráðherra Frú Jóhanna Sigurðardóttir myndi ýtrekað reyna að bíta í eyrað á Fjármálaráðherra Herra Steingrími J Sigfússyni fyrir framan pontu á Alþingi og Forseti Alþingis væri dómari. Jón Gnarr Borgarstjóri gæti síðan verið dómari í borgarstjórn. Dagur Eggerts VS Hanna Birna

Eða að við gefum okkur að þetta gerist á handboltavellinum. Hrafnhildur Skúladóttir VS Hanna Guðrún Stefánsdóttir. Atli Hilmarsson VS Halldor Ingólfsson. Eða að fara aðeins lengra aftur í tíman og sjá Ragnheiði Stefensen VS Judid Estegal?

Held að þetta myndi hressa upp á mannlífið heima. Kannski þó fyrr hefði verið.

Þetta er allavega hundurinn sem að mér langar í. Það er ekki langt í að ég eigi afmæli ef að einhver er að spá í þetta alvarlega.


Og ef að myndin heillaði ekki neitt, þá geriri videoið það 100%




Annars þakkar Ísbjörn áheyrn á fyrirlestri dagsins

Ísbjörn

þriðjudagur, júlí 27, 2010

Fair Play Hooligans?

Allir hafa jú séð myndir eða video á youtube á ævinni eða kvikmyndir. En allavega.
Ég sá í gær heimildarmynd um bullur í gær á einhverri stöðinni. Það sem var hressandi við það var að bullurnar voru í Rússlandi. Rússarnir eru nettir. Einhvejar steikurnar vildu endilega fá almennilegar Hooligans aftur á svæðið, án þess að það yrðu til mikil vandræði út af því. Hvað gerðu menn? jú þeir settu sig í samband við hina og þessa bari, við hinar og þessar grúbbur og síðan hittust allir topparnir frá hinum og þessum Hooligans "liðum" héðan og þaðan. Rússarnir voru ekki að flækja málin neitt sérstaklega. Búinn var til samningur sem að innihélt hitt og þetta. Stærstu atriðin voru hins vegar eftirfarandi.

  1. 1. Bannað að vera með vopn
  2. 2. Ákveða stað og stund, og ef að þessir komu með 50 þá máttu hinir líka bara koma með 50. Ef að menn náðu bara í 30 manns þá máttu hinir líka bara koma með 30.
  3. Ef að þú varst kýldur niður þá er bannað að sparka. Liggur þú þá ertu úr leik.
  4. Besta af öllu. Þakkað var fyrir "leikinn" eftir "leikinn" með handabandi.
  5. Síðan fara allir á leik og styðja sitt lið.
Ég hef sjaldan skemmt mér jafn mikið, fannst þetta fyndið í alla staði. Menn bara laga áhugamálið aðeins til og þá er ekkert vesen. En þetta gerist sennilega bara í Rússlandi.

Þannig það er sennilega yfir og út í þessum dúr?




Ísbjörn þakkar fyrir sig